شمارهٔ ۵۸ اثیر اخسیکتی
اثیر اخسیکتی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
ز انبوهی جان و دل و ز کوکبه حسنت
آه من مسکین را، ره نیست بسوی تو
از جنت و از ماوی، ما را چه نشان پرسی
اینک لب و خال و خط وینک خم موی تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از آرزو و دلتنگی خود برای معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که به دلیل زیبایی و جذابیت معشوق، راهی به سوی او ندارد. همچنین، به زیبایی‌های ظاهری معشوق از جمله لب و خال و خط و خم موی او اشاره می‌کند و از آن‌ها به عنوان نشانه‌های زیبایی یاد می‌کند. در کل، این اشعار بیانگر عشق و longing (آرزو و دلتنگی) شاعر نسبت به معشوقش است.