نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۹ اثیر اخسیکتی

اثیر اخسیکتی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

صلحی رود میان تموز و خزان چنانک

تا حشر دور چرخ نگرداندش تباه

در جمله خسروی است قزل ارسلان که عقل

از وی بدیگری نبرد راه اشتباه

کارت کزین دو فرقد و یک آفتاب باد

تا نفخ صور رسته ملک جهان سه ماه

این بدر خسروانه بماناد تا ابد

هم بر سرور جاهت و هم بر سریر جاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، به تصویر صلحی میان تموز و خزان اشاره می‌شود که به دور از تباهی و در دسترس همگان قرار دارد. شخصیت قزل ارسلان به عنوان یک خسرو حکیم معرفی می‌شود که عاقل و دوراندیش است و راه‌های اشتباه را نمی‌پیماید. شاعر به این نکته نیز اشاره می‌کند که کار او از دو ستاره و یک خورشید فراتر می‌رود و این وضعیت تا نفخ صور (قیامت) ادامه خواهد داشت. در پایان، وعده داده می‌شود که این مقام و عظمت همواره باقی خواهد ماند.