نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ اثیر اخسیکتی

اثیر اخسیکتی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در رهگذر باد، چراغی که توراست

ترسم که بمیرد، از فراغی که توراست

بوی جگر سوخته عالم بگرفت

گر نشنیدی زهی، دماغی که توراست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها شاعر از احساس تنهایی و دلتنگی ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید. او نگران است چراغ امید و عشقش خاموش شود و از عطر سوختن جگرش که نشان‌دهنده‌ی درد و غم اوست، اشاره می‌کند که چقدر این احساس عمیق و آزاردهنده است. به‌نوعی، شاعر به واقعیت درد و رنج عشق و غم دوری اشاره می‌کند.