شمارهٔ ۵۱ اثیر اخسیکتی
اثیر اخسیکتی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمم که همیشه جوی خون آید از او
همواره مرا، بخت نگون آید از او
زان ترس بگریم، که خیال رخ تو
با اشک مبادا، که برون آید از او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و دلبستگی خود به معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که هر زمان به یاد معشوق می‌افتد، چشمانش پر از اشک و خون می‌شود و بختش همیشه بد می‌شود. همچنین از ترس آن دارد که خیال چهره معشوقش با اشک‌هایم بیرون بیاید. این احساسات نشان‌دهنده عمق احساسات عاشقانه و درد و رنج ناشی از عشق است.