شمارهٔ ۱ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا
از بلا و محنت ایام برهانی مرا
حق خدمت دارم اندر دولت تو سالها
گر کس دیگر نمی‌داند همی دانی مرا
تا قیامت فخر من باشد که اندر بزم خویش
در بر تختم نشانی و بدر خوانی مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، فرد به خداوند می‌گوید که وقتی او را به ضیافت خود دعوت می‌کند، از مشکلات و سختی‌های زندگی نجاتش می‌دهد. او اعلام می‌کند که سال‌هاست که در خدمت خداوند بوده و حتی اگر دیگران این را ندانند، خداوند از این موضوع آگاه است. در نهایت، او به افتخار این دعوت اشاره کرده و می‌گوید که تا قیامت این موضوع برایش افتخار خواهد بود که در حضور خداوند به او توجه شده و مورد پذیرایی قرار گرفته است.