شمارهٔ ۲ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
شریف خاطر مسعود سعد سلمان را
مسخرست سخن چون پری سلیمان را
نسیج وحده که نو حُلّه‌ای دهد هر روز
زکارگاه سخن بارگاه سلطان را
ز شادی ادب و عقل او به دار سلام
همه سلامت و سعدست سعدسلمان را
اگر دلیل بزرگی است فضل پس نه عجب
که او دلیل بزرگی است فضل یزدان را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تمجید و ستایش مسعود سعد سلمان می‌پردازد و او را فردی بزرگ و بافضل معرفی می‌کند. شاعر می‌گوید که سخن او شیرین و پربار است، مانند پادشاهی سلیمان. همچنین او اشاره می‌کند که مسعود به واسطه شادی و ادب و عقلش، باعث خوشحالی همه می‌شود و بزرگی‌اش دلیل بزرگی فضل الهی است. در نهایت، شعر به تحسین مقام و منزلت مسعود سعد سلمان پایان می‌یابد.