نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چون مشک سیه بود مرا هر دو بنا گوش

کافور ‌شد از پیری مشک سیه من

هرچندکه بسیارگنه دارم یا رب

آمرزش تو بیشترست از گنه من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی احساس گناه و درخواست آمرزش از خداوند است. شاعر به رنگ سیاه مشک اشاره می‌کند که نماد گناهان اوست و بیان می‌کند که با وجود اینکه گناهان زیادی دارد، امیدواری‌اش به آمرزش خداوند بیشتر است. او به پیری و تغییرات ناشی از آن نیز اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که با وجود گناهان، خداوند رحمت و آمرزش بیشتری دارد.