نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی

و یا چون برکشیده تیغ پیش آفتابستی

بیا کی گویی اندر جام مانند گلابستی

به خوشی گویی اندر دیدهٔ بی‌خواب خوابستی

سحابستی قدح‌ گویی و می قطر سحابستی

طرب گویی که اندر دل دعای مستجابستی

اگر می نیستی یکسر همه دل‌ها خرابستی

وگر در کالبد جان را به دل هستی شرابستی

اگر این می به ابر اندر به چنگال عقابستی

از آن تا ناکسان هرگز نخوردندی صوابستی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به نوشیدن شراب و لذت بردن از زندگی است. شاعر از معشوق می‌خواهد که می ناب و خالصی بیاورد که همانند یاقوت می‌درخشد و روح را شاداب می‌کند. او به زیبایی و شادی اشاره می‌کند و می‌گوید که در دل انسان، شراب طرب و آرامش به وجود می‌آورد. اگر شراب وجود نداشته باشد، دل‌ها و جان‌ها خراب خواهند شد. شاعر همچنین به قدرت و ارزش شراب تاکید می‌کند و می‌گوید که اگر شراب در دست عقاب باشد، نااهلان هرگز از آن بهره‌مند نخواهند شد. این اشعار در واقع اشاره به اهمیت عشق، شادی و لذت‌های زندگی دارد.