نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای شاه ز شاهان که کند آنچه تو کردی

در ملک به شاهی ز همه شاهان فردی

آنجا که می و بزم بود اصل نشاطی

وانجا که صف رزم بود مرد نبردی

جان پدر و جان برادر به تو شادست

کز هر سه فزونی به جوانی و به مردی

هر رزم که آن هر سه نجستند تو جستی

هرکار که آن هر سه نکردند توکردی

در ملک تو افزود هر آن مال که دادی

در جان تو افزود هر آن باد که خوردی

تا دیر بماند فلک و زود بگردد

خواهم که بمانی و ازین حال نگردی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش شاهی بزرگ و بی‌نظیر می‌پردازد که کارهایش در ملک و رزم به اوج است. شاعر به توانایی‌های شاه اشاره می‌کند و او را برتر از سایر شاهان می‌داند. او همچنین به جوانی و مردانگی شاه که باعث افتخار خانواده‌اش است، اشاره می‌کند و به این نکته تأکید دارد که شاه در عرصه‌های مختلف از دیگران پیشی گرفته است. در پایان، شاعری از فلک می‌خواهد که مدت طولانی‌تری شاه را در این مقام نگه دارد و از حالش نگرداند.