نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

شاه بهرامشاه بن مسعود

خواجه مسعود سعد را بنواخت

از کرم حق شعر او بگزارد

وز خرد قدر فضل او بشناخت

کز سواران فضل بهتر از او

کس به ‌چوگان فضل ‌گوی نباخت

زرّ کانی بیافت وقت سخن

زرّ طبعی که در سخن بگداخت

در سخن زر چو او که داند یافت

در سخن دُرّ چو او که یارد ساخت

تا معزی قصایدش بشنید

دل ز بیهوده‌ها همه پرداخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاه بهرامشاه، خواجه مسعود سعد را مورد محبت قرار داد و از لطف خداوند شعر او را پذیرفت و به ارزش و جایگاه او پی برد. او فهمید که در میان سواران کسی به اندازه مسعود سعد دارای فضل نیست. مسعود سعد با طبع خوب و سخن زیبا، همچون زری در کلامش می‌درخشد. وقتی دیگران قصاید او را می‌شنیدند، از مسائل بی‌اهمیت دل می‌کندند و به او توجه می‌کردند.