شمارهٔ ۳ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
این منم آمده نزدیک کریمی‌که شدست
شخص او قبله قبول شرف وتمکین را
وین منم دست به من داده بزرگی‌که سپرد
به‌کف پای بزرگی سر علیّین را
وین منم یافته اقبال وزیری‌که زعدل
تازه کردست کنون قاعدهٔ پیشین را
وین منم از پس سی سال به‌کام دل خویش
دیده در صدر خداوند معین‌الدین را
باد در صدر معالیش همه ساله بقا
تا بقا باشد بر چرخ مه و پروین را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان حال شاعر و جایگاه او در نزد یک شخصیت بزرگ و کریم پرداخته است. شاعر خود را نزد شخصیتی با مقام و عظمت می‌بیند که او را به رسمیت شناخته و بزرگیش را تایید کرده است. وی از این که بعد از سال‌ها موفق به دستیابی به آرزوهای خود شده و در مقام والایی قرار گرفته، ابراز خوشحالی می‌کند. شاعر همچنین دعا می‌کند که این مقام و موقعیت برای او همیشگی باشد و در سایه‌ی قضا و قدر باقی بماند.