نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۲ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از کوی تو تا کوی من ای شمع طراز

دریاست ز اشک من همه راه دراز

گر هست درآمدن به‌کشتیت نیاز

زان دل که زمن ربوده‌ای کشتی ساز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که فاصله بین آنها بسیار زیاد و پر از اشک است. او نیاز به معشوقش را به یک کشتی تشبیه می‌کند که برای عبور از این راه دراز به دلشلاق او نیاز دارد. در واقع، این شعر نشان‌دهنده‌ی longing و دلتنگی شاعر برای معشوقش است.