نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۷ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر شب غم تو به مه اشارت‌کُنَدَم

وز چشم پر آب خواب غارت کندم

یک شب نگذارد که کنم دیده فراز

چندان که خیال تو زیادت کندم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس غم و longing شاعر برای معشوقش است. او هر شب به یاد معشوقش گریه می‌کند و از بیخوابی رنج می‌برد. شاعر می‌گوید که هیچ شبی نیست که نتواند به خاطر یاد معشوقش خوابش ببرد و این خاطره همیشه در ذهنش به شدت حاضر است.