نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۸ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای یار شبی که بی‌رخت بگذارم

پروین بود از غم تو آن شب یارم

یک نیمه زشب چشم به پروین دارم

یک نیمه همی ز چشم‌ پروین بارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از غم دوری معشوق سخن می‌گوید. او در شبی که معشوق در کنار او نیست، به یاد او مشغول است و در دل، همواره به پروین (ستاره‌ای در آسمان) نگاهی دارد. نیمی از شب را به نگاه به پروین و نیمی دیگر را به خاطر غم معشوق می‌گذارانید.