نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۰ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر شب ز غم تو دل ز جان برگیرم

پندی که خرد دهد من آن نپذیرم

تا روز نهد خیال تو در پیشم

صد چشمه و من ز تشنگی می‌میرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و اندوهی که به خاطر معشوقش به دل دارد سخن می‌گوید. او هر شب از این غم رنج می‌برد و هرچند که حکمت‌های عقل را نمی‌پذیرد، اما خیال معشوق مدام در ذهنش است و او را دچار تشنگی عاطفی می‌کند. این تشنگی به حدی است که شاعر خود را در حال مرگ می‌بیند.