نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۲ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای‌ گوی زَنَخ سخن ز گویت ‌گویم

وی موی میان ز عشق مویت مویم

گر آب شوم‌ گذر به جویت جویم

ور سرو شوم به پیش رویت رویم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر زبان داشته باشد، از زیبایی‌های معشوق خواهد گفت و اگر بخواهد عشق را تجربه کند، به جوی عشق او خواهد رفت. همچنین، اگر به سرو تبدیل شود، در پیش روی معشوق خواهد ایستاد. به طور کلی، ابیات بیانگر عمیق‌ترین احساسات عاشقانه و تمایل به نزدیکی به محبوب است.