نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۸ امیر معزی

امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پروین و ستارگان گردون پیمای

اندر شب هجر تو نجنبند ز جای

گویی توکه دست هجرت ای بزم آرای

دارد به فسونی هر یکی را بر پای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساس فراق و دوری از معشوق می‌پردازد. پروین و ستارگان در شب، اشاره به زیبایی و نورانی بودن معشوق دارد که در غیاب او از حرکت و تغییر بازمانده‌اند. شاعر به نظر می‌رسد که معشوق همچون بزم‌یارانی است که با جاذبه‌ی خود، دیگران را به خود جذب کرده و از هجرت و جدایی آنان را درگیر کرده است. در کل، شعر حاکی از حسرت و اشتیاق به وصل است.