شمارهٔ ۲۳ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر نور مه و روشنی شمع توراست
پس سوزش وکاهش من از بهر چراست
گر شمع تویی مرا چرا باید سوخت
ور ماه تویی مرا چرا باید کاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به تضاد بین نور و سوختن اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر ماه (نور) و شمع (روشنی) متعلق به او هستند، پس چرا دچار سوزش و کاهش می‌شود؟ اگر شمع اوست، چرا باید بسوزد و اگر ماه اوست، چرا باید کمرنگ شود؟ این اشعار نمایانگر نارضایتی و پرسشی عمیق دربارهٔ عشق و تعاملات عاطفی است.