غزل شمارهٔ ۲۰۷ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که هیچ دلداری جز نگارا ندارد و در دنیا یاری دیگری نمی‌یابد. او به عشق و وابستگی‌اش به نگار اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه خاطره‌اش از او ناراحت است، اما هیچ آزاری از او ندارد. به دوستش می‌گوید که در حق او هیچ بدی نکرده است. او از نگرانی و غم‌هایش می‌نالد و می‌خواهد که تنها غمش را او بخورد، زیرا کسی دیگر ندارد که غمش را بفهمد. در نهایت، با اشاره به تنهایی و بدبختی‌اش، به این نکته اشاره می‌کند که در عالم عشق هیچ خاری به جز خود ندارد.