غزل شمارهٔ ۲۷۶ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از رابطه‌اش با دوستی صحبت می‌کند که او را به کام دشمنانش می‌اندازد و پس از بردن دلش، باعث درد و رنجش می‌شود. شاعر می‌گوید زمانی که به عشقش توجه کرده، دوستی او به سر می‌آید و به فراموشی می‌افتد. او به گرمی دوستیش اشاره می‌کند و به سردی حال حاضر می‌پردازد. شاعر به دوست می‌گوید که اگر روزگار تغییر کند، او نیز باید تغییر کند، اما دوست در پاسخ می‌گوید که این کار را نخواهد کرد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که اگرچه این دوستی برایش دردناک بوده، اما به اجبار باید آن را تحمل کند.