شمارهٔ ۱ - در تعریف علم و شان آن انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره بوعلی سینا، پزشک و فیلسوف بزرگ ایرانی است. شاعر به نور معرفتی که بوعلی سینا دارد اشاره می‌کند و سایه آفتاب حکمت او را از مشرق می‌داند. همچنین صفات موسی را که به روشنی اومی‌افزاید، به سینا نسبت می‌دهد. شاعر با طعنه‌ای به فقیهانی که به علم و حکمت او نمی‌رسند، می‌گوید که شناخت واقعی را فراموش کرده‌اند و در جهل گرفتارند. در نهایت، به حالتی از مسکنت و ناامیدی اشاره می‌کند که در کمبود دانش و بصیرت روی می‌دهد.