شمارهٔ ۱۱۹ - در بی ثباتی جهان انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره گذر زمان و ناپایداری زندگی است. شاعر به نقد دنیا می‌پردازد و می‌گوید که زمان، به جز بدی‌ها و ناراحتی‌ها، چیز دیگری نمی‌نویسد. دنیا به زیبایی‌ها و گل‌هایش می‌بالد، اما در نهایت با خزان و زوال مواجه می‌شود. هرچند روزهایی زیبا و شاداب وجود دارد، اما باد خزان به زودی به عمر انسان و زیبایی او پایان می‌دهد و او را به خاک بازمی‌گرداند. در نهایت، زندگی به بستر مرگ می‌انجامد.