نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ - وقتی انوری را درد پایی عارض گشته و ناصرالدین طاهر به عیادت وی رفته در شکر آن و عذرخواهی این قطعه گفته است انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

این فلک پیش طالع نیکت

کرده بردار اختر بد را

فتح باب کفت به بار آرد

قلب دیماه شاخ بسد را

مستعد قبول نطق کند

فیض عقل تو طینت دد را

تو بمان صد قران و گر به شبی

برسد روز همچو من صد را

به کم از فکرتی بود مازار

رای عالی و جان بخرد را

درد پای من آن محل دارد

که تو دردسری دهی خود را؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف وضعیت و ویژگی‌های نیک بختی و آسمان در زندگی فرد پرداخته است. شاعر از تأثیرات مثبت ستاره‌ها و تقدیر نیک بر زندگی و اندیشه‌های او سخن می‌گوید. او به قدرت عقل و درک انسان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در دل مشکلات و دردها، امکان دستیابی به فهم و شناخت وجود دارد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه او مشکلات و دردهایی دارد، اما این دردها بخشی از مسیر زندگی‌اش هستند و باید به آن‌ها توجه کند.