شمارهٔ ۱۳۰ - ایضاله انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و علاقه عمیق خود به شخصی خاص سخن می‌گوید. او می‌گوید که خاک و سرزمین آن شخص برای او بسیار ارزشمندتر از جان اوست. اگر چه ممکن است زندگی او را از آن سرزمین دور کند، اما بازگشت به آنجا برایش دشوار است و به همین دلیل نمی‌تواند به سادگی از آنجا جدا شود. شاعر به نوعی از احساسات داخلی و پیچیدگی‌های ارتباطات عاطفی خود پرده‌برداری می‌کند.