شمارهٔ ۱۴۵ - در هجا انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خداوند اشاره می‌کند که سال و ماه را بر اساس روز و شب تنظیم کرده است. او از راز خلقت و منشأ جهان سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که خداوند چهار عنصر دنیوی را بلندمرتبه قرار داده و آنان را نامگذاری کرده است. همچنین اشاره دارد که هرچه از دنیا جمع‌آوری شده، در مکانی مشخص برای خوراک و نوشیدنی قرار داده شده است. در نهایت، روز فطرت به عنوان نماد این آفرینش و غنای زندگی تقدیر می‌شود.