نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۷ انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای ریاحین ملک تازه به تو

راحت از راح قسم روحت باد

شهپر فکرت جهان‌پیما

قدم قاصد فتوحت باد

از تو بر فتنه نوحه کرده فلک

زندگانی و عمر نوحت باد

نسبت عشق و رغبت باده

مانع توبهٔ نصوحت باد

تا بود راح کارساز صبوح

کار هر صبح با صبوحت باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و شگفتی‌های عشق و زندگی اشاره دارد. شاعر از جوانه‌زدن و تازگی زندگی سخن می‌گوید و به قدرت عشق و دل‌باختگی اشاره می‌کند. او با دعوت به شادی و نوشیدن، توبه را به چالش می‌کشد و خوشی‌های صبح را تجلیل می‌کند. به طور کلی، این شعر تجلی عشق، زندگی و لذت‌های آن است.