شمارهٔ ۱۴۶ - در ذم طمع انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع طمع و ذلت ناشی از آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که طمع همیشه به ذلت می‌انجامد و وجود کسی که طمع ورزد، بی‌فایده است. طمع می‌تواند به انسان آسیب بزند و بر او تاثیری منفی بگذارد. در نهایت، شاعر لعنت را بر طمع نازل می‌کند.