نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۸ - در حق سنقر خاص گوید انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

تابش رای سایهٔ یزدان

منت آفتاب باطل کرد

آنچه بامن زلطف کرد امروز

دربهار آفتاب با گل کرد

کرمش پایمرد گشت و مرا

منت دستبوس حاصل کرد

خدمت خاک درگهش همه عمر

جان من بنده در همه دل کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی قدردانی از نعمت‌های الهی و زیبایی‌های طبیعت است. شاعر به تأثیر مثبت آفتاب و بهار بر زندگی‌اش اشاره می‌کند و از لطف خداوند که باعث شده او در حال حاضر خوشبخت و شکرگزار باشد، سخن می‌گوید. او همچنین به خدمت و بندگی‌اش نسبت به خداوند اشاره می‌کند و زندگی‌اش را وقف این خدمت می‌داند.