شمارهٔ ۱۸۰ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به خدایی که وصف بی چونش
همه اسباب عقل بر هم زد
کاف کن در مشیتش چو بگشت
صنع بی‌رنگ هر دو عالم زد
روح را قبهٔ مقدس بست
طبه را خرگه مجسم زد
شحنهٔ امر و نهی تکلیفش
خیمه بر آب و خاک آدم زد
که اگر بنده انوری هرگز
به خلاف رضای تو دم زد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عظمت و یکتایی خداوند اشاره می‌کند و بیان می‌کند که صفات خداوند بر همه عقل‌ها غلبه دارد. خداوند به اراده خود، عالم را خلق کرده و روح را در بدن انسانی قرار داده است. همچنین، او به احکام و قوانینش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر بنده‌ای خلاف خواست خدا عمل کند، به بی‌راهه رفته است. شاعر بر اهمیت رضایت خداوند تأکید می‌کند.