شمارهٔ ۲۰۶ - در تقصیر ملاقات یاران به یکدیگر گوید انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
کهتر و مهتر و وضیع و شریف
همه سرگشته‌اند و رنجورند
دوستان گر به دوستان نرسند
اندرین روزگار معذورند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به وضعیت نابسامان جامعه اشاره می‌کند که در آن افراد از هر قشر و طبقه‌ای در رنج و سرگشتگی به سر می‌برند. او به این نکته اشاره می‌کند که در این روزگار، اگر دوستان نتوانند به یکدیگر کمک کنند یا به هم برسند، قابل درک و معذور است.