شمارهٔ ۲۱۱ - شراب خواهد انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
پنج قالاشیم در بیغولهای
با حریفی کو رباب خوش زند
چرخ مردمخوار گویی خصم ماست
تا چو برخیزیم بر هر شش زند
بیشرابی آتش اندر ما زدست
کیست کو آتش در این آتش زند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تصویرسازی از حال و هوای خود در یک مکان دورافتاده میپردازد. او و دوستش با ساز رباب به خوشگذرانی مشغولند و از دشواریهایی که در زندگی دارند، سخن میگوید. زندانی شدن در مشکلات و عدم دسترسی به شراب به عنوان نمادی از خوشی و زندگی، احساسات او را تحت تاثیر قرار داده است. شاعر به جستجوی کسی میپردازد که بتواند شعلههای امید را در دل او دوباره روشن کند.