نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۴ انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

به خدایی که دست قدرت او

ناوک مجری قدر فکند

دست قهرش مگر ز وعد و وعید

جوز در مغز معصیت شکند

کز ملافات مردک جاهل

بیخ شادی ز جان و دل بکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به قدرت خداوند اشاره می‌کند که قادر است در طبیعت و زندگی انسان‌ها تاثیر بگذارد. او از عواقب اعمال نادرست و معصیت صحبت می‌کند و می‌گوید که خداوند می‌تواند به سرعت بر کسانی که از راه درست منحرف شده‌اند، عدالت را جاری کند. در نهایت، شاعر بر این نکته تاکید دارد که اعمال نادرست می‌تواند شادی و خوشی را از دل انسان‌ها بگیرد.