شمارهٔ ۲۱۶ - در مدح انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای کریمی که رای همت تو
عدم سایلان وجود کند
شرم دارد زمانه با چو تویی
که ز حاتم حدیث جود کند
حاتم از خاک گربرآرد سر
خاک پای ترا سجود کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره کرامت و بزرگی شخصی است که به او خطاب شده است. شاعر میگوید که وجود چنین شخصی باعث میشود که زمانه خجالت بکشد و از حاتم (شخصیتی معروف به بخشش و سخاوت) برای توصیف او استفاده میکند. حاتم حتی اگر از خاک برآید، خاک پای این فرد را سجده میکند. در واقع، شاعر میخواهد بگوید که شخصیت و کرامت این شخص آنقدر والا است که حتی بزرگترین بخشندهها نیز در برابر او احساس کوچکی میکنند.