شمارهٔ ۲۳۳ - در مذمت زنان انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
زن چو میغست و مرد چون ماهست
ماه را تیرگی زمیغ بود
بدترین مرد اندر این عالم
به بهینه زنان دریغ بود
هر که او دل نهد به مهر زنان
گردن او سزای تیغ بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، زن به میغ و مرد به ماه تشبیه شده‌اند. گفته شده که هرچند مرد مثل ماه درخشان است، اما تاریکی ماه به خاطر وجود میغ است. بدترین مردها هم از بهترین زنان برترند. در نهایت، اگر کسی به عشق زنان دل بسپارد، باید آماده پذیرش خطر و آسیب باشد.