نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۹ - اذن دخول به مجلس صاحب خواهد انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای خاک درت سرمه شده چشم ولی را

از بسکه کف پای تو بر خاک در آید

بر درگه تو بند به پایست به خدمت

دستوری او چیست رود یا که درآید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر به تمجید و ارادت به ساحت یک معشوق یا شخصیت بزرگ اشاره دارد. او می‌گوید که خاک درگاه معشوق به قدری مقدس است که حتی سرمه چشم ولی (امام) شده است. این نشان‌دهنده‌ی احترام و جایگاه والای درگاه معشوق است. همچنین، شاعر از دستورات و حضوری که در این درگاه وجود دارد، صحبت می‌کند و به این مسئله اشاره دارد که باید مشخص شود که چه کسی اجازه دارد وارد شود یا باید خارج شود. در کل، این اشعار به عشق و ادب نسبت به شخصیتی بزرگ و مقدس اشاره دارد.