شمارهٔ ۲۵۷ - فی الاشتیاق انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به خدایی که دست قدرت او
نیل شب برعزار روز کشید
کین برادر ندید یک لحظه
بیشما راحت و نخواهد دید
بیشما هیچ بر گل دل او
باد شبگیری صبا نوزید
هیچ یک از دریچهٔ جانش
مرغ لذات و عیش خوش نپرید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره دلتنگی و فقدان برادر است. شاعر به قدرت خدا اشاره میکند که شب را بر روز میپوشاند و بیان میکند که برادرش را هیچگاه نمیتواند فراموش کند و بدون او آرامش نخواهد داشت. او همچنین تأکید میکند که نبود برادر بر روح و دلش تأثیر منفی گذاشته و لذتهای زندگی از او دور شدهاند.