شمارهٔ ۲۶ - در شکایت زمان و حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانی انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف وضعیتی نامساعد و تیره‌روز در دوران خود می‌پردازد. او به این موضوع اشاره می‌کند که در زمان‌های گذشته، اوضاع جامعه به گونه‌ای بود که گرگان (مردم خوب) مانند شبانان و دزدان (افراد بد) در کنار هم بودند. با آمدن انصاف و عدالت، اوضاع به هم ریخت و فتنه‌ها و نیت‌های ناپسند به وجود آمد. شاعر می‌گوید که مشکل تنها مختص به زمانه خود نیست و در تاریخ تکرار می‌شود. او به عدم ثبات در عدالت اشاره دارد و به مقایسه وضعیتی همچون "دریا و کان" می‌زند که همواره در حال کشمکش و اضطراب هستند. در نهایت، با اشاره به عدم آرامش و ثبات در زندگی، ناتوانی در دستیابی به عافیت را به تصویر می‌کشد.