شمارهٔ ۲۷۴ - مطایبه با باغبانی که ازو کدوی تر خواسته انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
بردم به کدوی تر بدو حاجت
انگشت نهاد پیش من بر سر
گفتا به گدوی خشک من گر هست
اندر همه باغ من کدویی تر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که شخصی به کدوهای خرابی اشاره دارد و میگوید که اگر کدوهای تر و تازهای در باغش وجود دارد، آنها را معرفی کند، زیرا فقط به کدوهای خشک خودش اشاره میکند. به نوعی، شاعر از مقایسه و ارزش نسبی اشیاء سخن میگوید.