شمارهٔ ۲۷۹ - مطایبه انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هر کس که جگر خورد و به خردی هنر آموخت
در دور قمر گو بنشین خون جگر خور
نزدیک کسانی که به صورت چو کسی‌اند
با صورت ایشان نفسی می زن و برخور
پیغام زنان می‌بر و دیبای به زر پوش
با مسخرگی می‌کن و حلوای شکر خور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت تجربیات و هنر آموختن از زندگی اشاره دارد. گویا شاعر به افراد توصیه می‌کند که باید از سختی‌ها و چالش‌ها (جگر خوردن) عبور کنند و در کنار افراد باهوش و معنادار (کسانی که به صورت مانند خود بمانند) بنشینند. همچنین به شادابی و خوش‌گذرانی (مانند بردن پیام زنان و خوردن حلوا) دعوت می‌کند. به طور کلی، این شعر تلفیقی از سختی‌ها و لذت‌های زندگی را به تصویر می‌کشد.