شمارهٔ ۲۸۰ - در اشتیاق انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به خدایی که از مشیت او
رنج رنجور و شادی مسرور
که مرا در همه جهان جانیست
وان ز حرمان خدمتت رنجور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به خداوندی اشاره می‌کند که با اراده‌اش رنج و شادی را در زندگی انسان‌ها به وجود می‌آورد. او بیان می‌کند که تنها در سایه‌ی وجود خداوند است که انسان جان و زندگی دارد و از دلتنگی و غم خدمت به او رنج می‌برد.