نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹۷ - مطایبه به محبوب کند انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

شعرم به همه جهان رسیدست

مانند کبوتران مرعش

شوخ آن باشد که وقت پاسخ

ما را بدهد جواب ناخوش

شکر ز لبش چو خواستم گفت

بگذر ز سر حدیث زرکش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که اثرش به همه جا رسیده است. او اشاره می‌کند که مانند کبوتران آزاد است و در پاسخ به سوالات و مشکلات خود خواهان جوابی مناسب است. اما وقتی از زیبایی و شیرینی لبانش شکر می‌خواهد، به او گفته می‌شود که از بحث‌های بیهوده بگذرد و به اصل موضوع توجه کند.