شمارهٔ ۳۰۹ - طلب وظیفه کند انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره فضائل انسانی، مخصوصاً سخاوت و مردانگی است. شاعر به ستایش شخصی می‌پردازد که در این ویژگی‌ها بی‌نظیر است و هیچ‌کس در شهرهای بزرگ مانند مرو، بغداد و طایف به پای او نمی‌رسد. او تاکید می‌کند که در روز قیامت، این خصائل نیکو باعث می‌شود که نام و یاد این فرد در میان یادنامه‌ها جاودانه بماند. همچنین به این موضوع اشاره دارد که او به خاطر جود و بخشش‌هایش، شایسته‌ی احترام و تقدیر است.