نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۷ - در شکایت انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ایا رادی که اندر ناف آهو

ز بوی خلق تو خون می‌شود مشک

ترا دستیست چون دریا گشاده

چرا بر من فروبستی چنین خشک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف طبیعت و عشق می‌پردازد. او با اشاره به رادی که در ناف آهو قرار دارد و بوی خوشی که از آن به مشام می‌رسد، به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. شاعر از دست معشوق خود یاد می‌کند که مانند دریا وسیع و گشاده است، اما از احساساتی که بر او می‌گذرد، ابراز ناامیدی می‌کند و می‌پرسد چرا معشوق به او محبت نمی‌کند و با او اینگونه بی‌رحمانه رفتار می‌کند. در کل، شعر حالتی عاشقانه و پر از احساسات متناقض است.