شمارهٔ ۳۳۵ - به شخصی تکلف فرماید انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
امیر زنگی چون بامداد باز آید
نبشته عرض کنم وان کلاه بفرستم
نبشته بودی کان جزو بیتها بفرست
سپاس دارم فردا پگاه بفرستم
حسین گفت که جو خواستست حق داند
که جو به زیر نماندست کاه بفرستم
وگر به عیب نخواهی شمرد با دو سه مرغ
منی دو آردت از بهر راه بفرستم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر زنگی قصد دارد در صبح فردا نامه‌ای بنویسد و کلاهی بفرستد. او قبلاً نوشته بود که باید بخشی از شعرها را ارسال کند و از این بابت سپاسگزاری می‌کند که بتواند این کار را فردا انجام دهد. حسین نیز می‌گوید که درخصوص خواص جو حقایق را می‌داند و متوجه است که جو در زیر خاک نمی‌ماند. او همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی عیبی نبیند، می‌تواند دو سه پرنده و مقداری آرد برای راه فرستاده شود.