شمارهٔ ۳۵۵ - وله ایضا انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
راحت چگونه یابم فضلست مانعم
قصه چگونه خوانم عقلست وازعم
در روی هرکه خندم از آنکس قفا خورم
کس را گناه نیست چنین است طالعم
نزد خواص حشو وجودم چو واو عمرو
پیش عوام چون الف بسم ضایعم
اینست عیب من که نه دورو نه مفسدم
وینست جرم من که نه خائن نه طامعم
در شغل شاکرم به گه عزل صابرم
گر هست راضیم پس اگر نیست قانعم
در حل مشکلات چو خورشید روشنم
در قطع معضلات چو شمشیر قاطعم
بر عقل و پاک دلی فضل من گواست
یار موافقم نه کی خصم منازعم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی به بررسی شخصیت فرد و جایگاه اجتماعی او می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی با مشکلات و چالش‌ها مواجه است، اما سعی دارد با صبر و شکرگزاری بر آن‌ها غلبه کند. او می‌گوید که نه دو رو است و نه خیانت‌کار، و این ویژگی‌ها را عیب نمی‌داند. همچنین بر این موضوع تأکید می‌کند که در حل مسائل روشنفکر است و همیشه تلاش می‌کند تا در کنار دوستان باشد، بدون اینکه با دشمنان بحث و مجادله کند. در نهایت، او به ویژه بر پاک‌دلی و فضیلت‌های اخلاقی خود تأکید می‌کند.