شمارهٔ ۳۵۶ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
مکوش تا بتوانی به جنگ و صلح گزین
که جنگ و صلح برد ره به سوی شادی و غم
پس ار عدو نکند صلح و جنگجوی بود
تو جنگ جوی و منه بر طریق صلح قدم
بکوش نیک که تا از عدو نمانی پس
بجوش سخت که تا در جدل نیابی کم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع می‌پردازد که انسان باید در تلاش باشد تا در شرایط جنگ و صلح انتخاب‌های مناسبی داشته باشد. جنگ و صلح هر دو می‌توانند به شادی یا غم منتهی شوند. اگر دشمن صلح نکند و جنگ طلب باشد، تو باید به صلح فکر کنی و بر راه آن قدم بگذاری. همچنین تأکید می‌شود که باید با اراده و جدیت عمل کنی تا از دشمنی پیشی بگیری و در جدال کم نیاوری.