شمارهٔ ۳۵۹ - در افلاس و رنجوری خود انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به خدایی که زنده و باقیست
که من امروز طالب مرگم
باورم دار این حدیث ازآنک
صعب رنجور و نیک بی‌برگم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این جملات شاعر به خدایی زنده و پایدار اشاره می‌کند و از احساس ناامیدی و درماندگی خود می‌گوید. او ابراز می‌کند که به خاطر مشکلات و رنج‌هایش، آرزوی مرگ دارد و این احساس را ناشی از وضعیت سخت و بی‌برگی‌اش می‌داند.