شمارهٔ ۴۰۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به بیان این موضوع می‌پردازد که انسان در ابتدای ورود به دنیا، به اعمال خود مشغول می‌شود و در آن زمان بار سنگینی از مسئولیت‌ها و جاه‌طلبی‌ها بر دوش دارد. او اشاره می‌کند که کار و زندگی فراتر از مادیات و دنیای مادی است و ممکن است ناگهان به مقام بالایی دست یابد. این مقام و ارزش تنها به خاک و آب نیست، بلکه به معنای والاتری وابسته است که نه در تیره‌گی گل و نه در سیاهی آب قابل مشاهده است.