نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱۳ - در طلب شراب انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چاکر ز روی عجز سؤالی همی کند

از روی مهتری سخنم را جواب ده

مهمان رسیده باده ندارم ز مکرمت

با چون خودی نمای مرا یا شراب ده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از روی ناتوانی و نیاز، از شخصی با مقام بالاتر درخواست می‌کند که به سوالاتش پاسخ دهد. او به مهمانی که آمده اشاره می‌کند و از آن شخص می‌خواهد در نبود شراب، چیزی مانند خود او را به نمایش بگذارد یا شرابی به او بدهد. به نوعی، شاعر به ارزش مهمان و محبت دعوت کننده تأکید می‌کند.