شمارهٔ ۴۱۵ - در مرثیهٔ مجدالدین ابوالحسن عمرانی انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به غم و اندوه مرگ بوالحسن اشاره دارد و نشان می‌دهد که پس از او، زندگی کم‌رنگ و بی‌فایده به نظر می‌رسد. شاعر از فقدان او حسرت می‌خورد و به یاد آن بزرگمرد می‌افتد. همچنین به موضوع روزی و نعمت‌های الهی اشاره می‌کند و دعا می‌کند که خداوند بار دیگر رحمتش را نازل کند. بنابراین، شعر به یادآوری فضایل و بخشندگی بوالحسن و همچنین نیاز به کمک و رحمت الهی می‌پردازد.